
Türkiye yeni bir tütün yasasını tartışıyor.
Üstelik sıradan bir düzenleme değil?
Milyonluk cezalar, açık alan yasakları, elektronik sigaranın tamamen kaldırılması ve en dikkat çekici hedef: 2040 yılından itibaren tüm tütün ürünlerinin satışının sona erdirilmesi.
İlk bakışta bakıldığında toplum sağlığı açısından son derece önemli ve değerli bir adım gibi görünüyor. Çünkü sigara artık sadece bireysel bir tercih değil, doğrudan toplum sağlığını etkileyen büyük bir halk sorunu haline gelmiş durumda.
Bugün Türkiye'de milyonlarca insan sigara bağımlılığıyla mücadele ediyor. Her yıl binlerce kişi sigaraya bağlı kalp, damar, akciğer ve kanser hastalıkları nedeniyle yaşamını yitiriyor. Daha da acısı, sigara kullanmayan insanlar bile pasif içicilik nedeniyle aynı risklerle karşı karşıya kalıyor.
Hal böyleyken insanın aklına çok basit ama çok önemli bir soru geliyor:
Madem sigara bu kadar büyük bir tehdit?
Neden 2040?
Neden böylesine sert ve kararlı önlemler yıllar sonrasına bırakılıyor?
Çünkü sigaranın zararları yeni keşfedilmiş değil. Bilim insanları onlarca yıldır aynı gerçeği söylüyor. Sigara öldürüyor. Hem de yavaş yavaş, sessizce ve kitlesel biçimde?
Özellikle son yıllarda elektronik sigara kullanımının gençler arasında hızla yaygınlaştığı düşünülürse, geciken her yıl yeni bağımlılıklar, yeni hastalıklar ve yeni kayıplar anlamına geliyor.
Elbette toplum sağlığını koruyacak her adım değerlidir. İnsan hayatını önceleyen her düzenleme desteklenmelidir. Ancak burada asıl tartışılması gereken konu, bu adımların neden bugüne kadar atılmadığıdır.
Bugün milyonluk cezalar konuşuluyor.
Peki yıllardır oluşan sağlık maliyetlerinin bedelini kim ödedi?
Bugün "tütünsüz nesil" hedefi açıklanıyor.
Peki bu süreçte bağımlı hale gelen gençlerin kaybedilen yılları ne olacak?
Toplum sağlığı konusunda alınacak kararlar, gelecek planlamasının ötesinde bugünün gerçeğini de görmek zorundadır. Çünkü sigaranın verdiği zarar 2040'ta başlamayacak. Zaten yıllardır devam ediyor.
Bu nedenle mesele sadece yeni bir yasa değil?
Mesele, geç kalınmış bir mücadelenin neden bu kadar geciktiğidir.