Hasan Aktürk

Kırlangıçlar da gitti annem

Hasan Aktürk

O son kırlangıçta gitti

Kiraz ağacında olmazdı kırlangıçlar

Kuzinenin üstünde

mavi çaydanlık fokur fokur

Portakal kokardı odamız

Sen gömleklerimi

Kaç parça olan kazağımı

 Irmak kenarında çitilerken

Kırlangıçlar gidiyordu

Her yıl giderlerdi

Ben küçüktüm

Kışın yağmur yağıyor

Neden yuva boş derdim

Kar yağıyor demekki soğuk oluyor derdim

Bahar gelirdi

Mart gelirdi

Kırlangıçlarda gelirdi

Kırlangıçlar geldi

Kuzine de mavi çaydanlık fokurdarken

Bu sefer sen gittin be annem

Portakal kokmaz oldu odamız

Çığlık çığlığa kaldı kırlangıçlar

Yüreğime saplandı kırlangıçların çığlıkları

Kırlangıçlar gitti

O son kırlangıç geri gelmedi

Üstümde mavi kazak vardı

Olmadı

Olamamalıydı

Oldu

Mevsim sonbahar

Kırlangıçlarda gitti

Son kırlangıçta gitti

Annem

Kırlangıçlar gittiğine sonbahardı

Ben baharı bekliyorum

Mevsim şimdi yaz

Ömrümüz sonbahar

Mevsim şimdi kış

Ömrümüz gene sonbahar

Sonbaharı yaşıyor ömrüm

Sensiz

Kırlangıçlarsız

Üstümde mavi kazak

Kuzinede mavi demlik

Elimde bir bardak çay

Mevsim kış

Ömür sonbahar