Yazıları ilgiyle okunup takip edilen, Samsun'un duayen hekimlerinden Uzm. Dr. M.Emin Dinççağ 'Niye, sorun bu kadar çok?' başlıklı yeni yazısını 'Samsunyenimedya' okurları için kaleme aldı.
NİYE, SORUN BU KADAR ÇOK?
Eğitim üretim içindir.
Öğrendiklerimizi hayatımızda kullanamaz isek veya eğitim aldığımız konuları, öğrendiklerimizi, hayatımızı kolaylaştırmak için değerlendiremezsek, yaşam standartlarımızı yükseltemezsek, bildiklerimiz, aldığımız eğitim, sadece bilgi yüküdür ve teferruattır.
Tramvaydan her gün sabah saatlerinde, Samsunspor durağında inip Piazza yönüne gidiyorum. Belki de Samsun'un en fazla insanın geçtiği yaya geçitlerinden biri burada.
"Önce yaya !" " Yayaya yol ver" sadece slogandan ibaret.
Buradaki olayları izleseniz bana hak vereceksiniz. Özellikle sabahları Samsun yönünden Sanayi tarafına giden sürücüler, ne yaya geçidi tanıyor, ne de öyle, yaya hakkı falan, öyle hiçbir şey yok !
2 Haziran Salı sabahı, Saat 09.07'de yaya geçidinde beyaz renkli, 34 plakalı bir Renault marka otomobil, yaya geçidinden geçtiğim sırada, adeta sen de kim oluyorsun diyerek yaşamıma son veriyordu... Allah korudu. Burada söz konusu olan elbette ben değilim. Yaşam hakkı en kutsal haklarımızdan biri. İnsan hakları Evrensel Beyanname'sinden, Anayasamıza kadar vatandaşı koruyan yasalar ile yaşam hakkımız "göya" garanti altına alınmış!
Bunca yasa var, bunca uyarıcı levha var. Olay sadece trafikte yaşanan bu can sıkıcı olaydan ibaret de değil. Dünyanın en mükemmel yasaları bile olsa, insanımız, kültürümüz, yasalara uymayı, iyi vatandaş olmayı kabul edemiyor. Kırmızı ışıkta geçen kahraman, yaya hakkı tanımayan akıllı insan, yasaları dolanarak iş yapmak beceriklilik, yasa dışı yollarla para kazanmak akıllılık, çocuğunu çoluğunu torpil ile işe koymak beceriklilik, sıradan insanın hakkını yiyenler, başarılı olarak kabul görüyor, maalesef.
Kültür, insanların yaşam biçimi. Küçükler büyüklerden ne görürse onu öğreniyor. Bu çarpık kültür böyle sürüp gidiyor.
Peki kul hakkı nerde? Saf temiz insanın hakkını yiyenler abat olur mu? Sıranın en önüne geçen, sıradakini aptal veya saf mı zannediyor. Batı ülkelerinde, trafikte yol veren, önündeki insanı geçerken özür dileyen, sıraya giren, torpil gibi bir kurnazlığı reddeden bir anlayış bize gelmeyecek mi?
İşini yaparken emek veren, terleyen, en iyisini yapan, hile hurdadan kaçan, aldığı parayı helal kazanan ülkelerdeki gibi olabilmek aslında bizim dinimizin de emrettiği kurallar değil mi? Konuyu dine getirmek istemiyorum, o benim alanımın dışında, ama yaşananlardan hiçbirimiz memnun değiliz.
Peki bu çarpıklık, bu sorun nasıl çözülür. Bu konuda da çok bilgili ve çözüm önerecek kadar kendimi yeterli görmüyorum ama, bu gibi sorunlar biriktikçe bir yaşam biçimi halini alıyor, zamanla olağan karşılanıyor, içinden çıkılmaz bir hal alıyor. Öğrenilmiş çaresizlik.
Elbette bu sorunları polisiye tedbirlerle çözmek mümkün değil. Yasaları uygulamalı, taviz vermemeli, herkes yasanın hükümlerinin geçerli olduğunu ve hukuk devletinde yaşadığımızı bilmeli.
Toplumun, en küçük biriminden diğer toplum katmanlarına, iyi vatandaşlık dersi verilmeli ve bu konuda toplum eğitilmelidir. "Eğitim Şart" söylemindeki gibi konu alay konusu olmamalı, hiciv konusu yapılmamalıdır. İlgililer, yetkililer, eğitimciler; hadi artık! sizce de yaşananlar canınızı sıkmıyor mu?